Evropsko prvenstvo 1984. godine održano je u Francuskoj, a po prvi i do sada jedini put turnir je osvojen od strane domaćina.
Evropsko prvenstvo 1984. godine održano je u Franucksoj, a po uzoru na prethodno ono je organizovano s osam učesnika podijeljenih u dvije takmičarske grupe. Za razliku od prethodno održanog kontinentalnog turnira u ovoj zemlji, ujedno i prvog EURO-a 1960. godine kada se ono igralo na “Parku prinčeva” i “Velodromu”, ovo je prvenstvo održano na ukupno sedam stadiona. Pored dva najpoznatija francuska sportska borilišta evropske reprezentacije su igrali i na Lionovom “Žerlanu”, Sent Etjenovom “Žofroa-Gišaru”, Lensovom “Feliks-Boleru”, kao i dva novoizgrađena – “Božur” u Nantu i “Menou” u Strazburu.
Pobjednici sedam kvalifikacionih grupa pridružili su se domaćinu od 12. do 27. juna 1984. godine, a najinteresantniji put do Evropskog prvenstva imala je Španija, koja je zaslužujući visokom pobjedom od 12:1 nad Maltom prestigla gol-razliku Holandije i time ostvarila plasman, a veća razlika u broju postignutih i primljenih golova na turnir je poslala i Zapadnu Njemačku ispred Sjeverne Irske.
U prvoj grupi Francuska je upisavši dvije pobjede ostavila iza sebe Dansku s četiri osvojena boda, Belgiju s dva, kao i Jugoslaviju predvođenu Blažom Sliškovićem, koja nije uspjela ostati neporažena u jednoj od tri utakmice. Drugi prvoplasirani polufinalista, ponovo na osnovu gol-razlike, bila je Španija čija su tri postignuta gola bila uvjerljivija od dva Portugalova, a bod više od Zapadne Njemačke koja je grupnu fazu završila s jednom pobjedom, kao Rumunima koji su osvojili jedan bod bio je dovoljan “Crvenoj furiji” da dobije priliku da se bori za put do finala s Dancima i tako izbjegne domaćine.
Oba polufinalna dvoboja odlučena su poslije regularnih 90 minuta. Loren Serbi Dance je protiv Španije doveo u vođstvo još u sedmoj minuti, a tačno sat vremena poslije prema semaforu rezultat je izjednačio Antonio Maseda. U preostalom regularnom vremenu, kao i produžecima nije bilo golova, a plasman u finale Španci su izborili pobjedom od 5:4 u penal seriji. Žan-Fransoa Domerg bio je strijelac prvog pogotka u drugom polufinalnom meču, a Francuzi su poveli u 24. minuti. Rui Žordao pogodio je 15 minuta prije kraja i time izborio produžetke, na čijem je otvaranju doveo svoj tim do preokreta. Iako je sve izgledalo kao da će domaćini pognutih glava napustiti teren, prvo je u 114. minuti Domerg svojim drugim pogotkom izjednačio rezultat, da bi se strah Žana Tigane od penala izbjegao pobjedničkim golom Mišela Platinija u posljednjoj minuti produžetaka.
“Žan Tigana nam je rekao da nikada u životu nije pobijedio penal seriju, bilo nam je tada jasno da nju po svaku cijenu moramo izbjeći” – rekao je Platini te 1984. godine.
S obzirom da je pred ovo Evropsko prvenstvo odlučeno da će se ukinuti utakmice za treće mjesto sljedeći meč bio je finalni. Oštro su obje ekipe pristupile borbi za pehar, pa su u prvih 20 minuta podijeljena čak četiri žuta kartona, a prvi gol viđen je u 57. minuti kada je pogodio Platini. Španci su zatim krenuli u ofanzivu, bili jako blizu pogotka, a povećanje šansi za izjednačenje dobili su pet minuta prije kraja kada je zbog drugog žutog kartona isključen Ivon le Ru. Sve je tada izgledalo kao da su produžeci i na ovoj utakmici neizbježni, ali onda se Francuskoj ukazao Bruno Belon i svojim prvim golom na turniru potvrdio titulu evropskog prvaka.
Za najboljih 11 igrača Evropskog prvenstva 1984. godine izabrani su njemački golman Harald Šumaher, danski štoper Morten Olsen i portugalski defanzivac Žoao Pinto u odbrani su pravili društvo Andreasu Bremeu i Karlahajncu Forsteru iz Zapadne Njemačke. Platini, Tigana, Alan Žires (Francuska), Fernando Šalana (Portugal) i Frank Arnesen (Danska) držali su sredinu terena, a mjesto u napadu ostavljeno je za njemačkog Rudija Folera.
Trofej prvaka Evrope iz 1984. godine bio je prvi ekipni pehar francuskog sporta uopšte, a uticaj koji je Platini, jedini igrač koji je u to vrijeme igrao van granica Francuske noseći dres Juventusa, ostavio na naciju ostao je do danas nezapamćen.
“Kada bih igrao fudbal s drugarima uvijek bih govorio da ću biti kao Platini, u to vrijeme u našim glavama nije postojao niko drugi” – rekao je jednom prilikom Zinedin Zidan.
Platini je te godine na kontinentalnom turniru postigao devet golova, što je do današnjeg dana apsolutni rekord, s obzirom da je najviše što su se napadači tome uspijevali približavati bilo šest. Takođe, niko osim Francuza te godine nije uspio kao domaćin osvojiti Evropsko prvenstvo, pet njih je stizalo do polufinala, a Portugal je bio najbliži kada je 2004. godine poražen od Grčke u finalu. Francuska je cijele te godine bila u fantastičnoj formi, te je od ukupno odigranih 12 utakmica svaku od njih pobijedila.
Prvenstvo 1984. godine ujedno je bilo i prvo koje je imalo svoju zvaničnu maskotu. “Peno” je bio pijetao koji je trčao pored terena noseći francuski dres s brojem 84.
armando
francuska je bila jaka